รถกอล์ฟไฟฟ้าที่อูโด ทำไมถึงไม่หยุดแม้ห้ามแล้ว

ทำไมที่อูโดจึงไม่ใช่แค่ปัญหาของรถกอล์ฟไฟฟ้าเท่านั้น

ถ้ามองแค่ภายนอก ข่าวนี้ก็ดูเหมือนเป็นแค่ ข่าวตรวจจับธุรกิจให้เช่าผิดกฎหมาย ใช่ไหมครับ แต่ถ้าถอยมาดูอีกนิด จริง ๆ แล้วมันใกล้กับภาพที่ปัญหา โครงสร้างการจราจร ของเกาะเล็กอย่างอูโดที่แบกมานานปะทุขึ้นอีกครั้งมากกว่า

อูโดมีนักท่องเที่ยวมาเยอะมาก แต่ถนนแคบและคดเคี้ยว บริเวณใกล้ท่าเรือหรือรอบแหล่งท่องเที่ยว คนเดินเท้า จักรยาน รถเช่า และรถของชาวบ้าน มักปะปนกันง่าย ถ้ามีรถกอล์ฟไฟฟ้าที่ทั้งป้ายทะเบียน ประกัน และการจดทะเบียนไม่ชัดเจนเข้ามา มันไม่ใช่แค่ระดับ 'มีรถแปลก ๆ วิ่งไปมา' แล้ว แต่จะกลายเป็น การจราจรที่ไม่รู้ว่าใครต้องรับผิดชอบ และใครได้รับการคุ้มครอง

เพราะแบบนี้ เหตุผลที่เชจูพยายามสกัดรถกอล์ฟไฟฟ้าให้เข้มขึ้น ก็ไม่ใช่แค่เพราะไม่ทำตามคำสั่งปกครองเท่านั้น ก่อนหน้านี้อูโดเคยมีประสบการณ์ที่พาหนะเล็กอย่าง ATV สกู๊ตเตอร์ และสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้า เพิ่มขึ้นเร็วตามความต้องการท่องเที่ยว แล้วทำให้ความเสี่ยงอุบัติเหตุ ความไม่สะดวกของชาวบ้าน และช่องว่างเรื่องการชดเชยเพิ่มขึ้นพร้อมกัน ประเด็นถกเถียงเรื่องรถกอล์ฟไฟฟ้าครั้งนี้จึงมองได้แม่นกว่าว่าเป็นสัญญาณว่าโจทย์เก่านั้นยังไม่จบ

การควบคุมการจราจรของอูโดไม่ได้เกิดขึ้นในวันเดียว

ประเด็นถกเถียงเรื่องรถกอล์ฟไฟฟ้าไม่ได้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกะทันหัน อูโดเจอปัญหาคล้าย ๆ กันซ้ำมาเรื่อย ๆ ทุกครั้งที่พาหนะขนาดเล็กเพิ่มขึ้น

สิ่งที่อูโดอยากปิดกั้นจริงๆ คืออะไรกันแน่

เส้นทางที่รถกอล์ฟกลายเป็นพาหนะของเกาะท่องเที่ยว

เดิมทีรถกอล์ฟไฟฟ้าเป็น รถที่วิ่งช้าในพื้นที่ปิดอย่างในสนามกอล์ฟ ใช่ไหม แต่พอมาอยู่บนเกาะท่องเที่ยว เรื่องก็เปลี่ยนไปเลย เพราะจะมีความต้องการแบบว่า 'เดินก็ไกลไปหน่อย เอารถมาด้วยก็ไม่สะดวก แล้วถ้านั่งแค่รถบัสก็ยังไม่ค่อยอิสระ' เกิดขึ้นพอดี

อูโดเป็นที่ที่เงื่อนไขแบบนั้นเข้ากันได้ดีมาก นักท่องเที่ยวที่อยากวนรอบเกาะให้เร็ว ครอบครัวที่มากับเด็กหรือพ่อแม่ คนที่ปั่นจักรยานไม่ไหวแต่อยากค่อยๆ ชมวิวและถ่ายรูปด้วย เพราะงั้นรถกอล์ฟไฟฟ้าก็เริ่มถูกขายไม่ใช่แค่เป็นพาหนะธรรมดา แต่เหมือนเป็น สินค้าประสบการณ์ที่ทำให้การเที่ยวสบายขึ้น

ปัญหาก็เกิดตรงนี้ ในสนามกอล์ฟ ความรับผิดชอบเรื่องความปลอดภัยค่อนข้างชัด แต่พอออกมาถนนทั่วไป มันกลายเป็นอีกโลกหนึ่งเลย ทั้งถนนที่ชาวบ้านใช้ คนเดินเท้า รถคันอื่น ประกัน การจดทะเบียน และการตรวจจับ เข้ามาพร้อมกัน พูดง่ายๆ ก็คือ เหมือนใส่รองเท้าแตะสำหรับที่ส่วนตัวแล้วลงไปวิ่งมาราธอนบนถนนสาธารณะ มันสบายจนคนชอบ แต่ระบบกลับตามความเร็วนี้ไม่ทัน

เหตุผลที่ธุรกิจให้เช่าไฟฟ้าโตมากกว่ารถบัส·จักรยาน

คำว่า 'ไม่มีปัญหา' ที่บริษัทพูด มาจากไหน

ไม่ใช่ว่าต่ำกว่า 25km/h แล้วจะเป็นพาหนะแบบเดียวกันหมด

แม้มีการกวดขันแล้ว แต่ธุรกิจก็ยังดำเนินต่อ เพราะโครงสร้างงานปกครองเดินช้า

หลายคนคงสงสัยใช่ไหมคะว่า 'บอกว่าห้าม แล้วทำไมยังให้เช่าอยู่?' เหตุผลหลัก ๆ คือการบังคับใช้ทางปกครองช้ากว่าที่คิด และยังแยกเป็นหลายขั้นตอนค่ะ

ยานพาหนะเล็กและช้าก็ไม่ได้แปลว่าอุบัติเหตุจะเบาเสมอไป

รถเข็นไฟฟ้าหรือรถกอล์ฟดูภายนอกแล้วช้าและเล็ก เลยเหมือนจะอันตรายน้อยใช่ไหม แต่ถ้าดูข้อมูลความปลอดภัยในต่างประเทศ ก็มีการเตือนมาเรื่อย ๆ ว่า รถความเร็วต่ำแบบนี้ก็อาจนำไปสู่อุบัติเหตุอย่างรถคว่ำ·ชน·ผู้โดยสารตกจากรถได้

งานค้นคว้าครั้งนี้มีข้อมูลจากคณะกรรมการความปลอดภัยผลิตภัณฑ์อุปโภคบริโภคของสหรัฐอเมริกา (CPSC) ด้วย แต่ ตัวเลขรายละเอียดรายปีในต้นฉบับยังยืนยันซ้ำอย่างมั่นคงพอสำหรับใส่ในเนื้อหาไม่ได้ เพราะงั้นตรงนี้ แทนที่จะฟันธงตัวเลข เก็บไว้แค่ใจความว่า 'ถึงจะเป็นยานพาหนะเล็ก ก็ห้ามมองความเสี่ยงอุบัติเหตุว่าเป็นเรื่องเบา' จะปลอดภัยกว่า

ถ้าเกิดอุบัติเหตุ ช่องโหว่ค่าใช้จ่ายที่นักท่องเที่ยวอาจต้องเจอ

แล้วข่าวนี้มีความหมายอะไรกับพวกเรา

สิ่งที่น่าสนใจในเรื่องนี้คือ มันแสดงให้เห็นในภาพเดียวว่าแหล่งท่องเที่ยวในเกาหลีรับวิธีการเดินทางแบบใหม่เร็วแค่ไหน และระบบตามมาช้าแค่ไหน พอบริการที่สะดวกแพร่หลายก่อน คำถามเดิมก็ตามมาเสมอ อันนี้ถูกกฎหมายแค่ไหน แล้วถ้าเกิดอุบัติเหตุใครต้องรับผิดชอบ?

ถ้าอยู่เกาหลีมานาน จะเห็นภาพแบบนี้บ่อยมาก สกูตเตอร์ก็เคยเป็นแบบนั้น มอเตอร์ไซค์ส่งของก็เหมือนกัน และพาหนะเล็กในแหล่งท่องเที่ยวก็คล้ายกัน ตอนแรกเริ่มจาก 'สะดวกดี' แต่สุดท้ายสิ่งสำคัญที่สุดคือระบบพื้นฐานมาก ๆ อย่างการจดทะเบียน ประกัน และความรับผิดชอบ ประเด็นถกเถียงเรื่องรถเข็นไฟฟ้าอูโดแสดงให้เห็นว่า ถ้าขาดพื้นฐานพวกนี้ไป ต่อให้เป็นพาหนะที่ดูช้าและเล็กแค่ไหน ก็กลายเป็นพื้นที่สีเทาที่อันตรายได้

เพราะงั้น ข่าวนี้ไม่ใช่เรื่องของอูโดอย่างเดียว ต่อไปในแหล่งท่องเที่ยวอื่นหรือพื้นที่ใช้ชีวิตประจำวัน ก็มีโอกาสสูงที่จะมีพาหนะเล็กแบบคล้ายกันเพิ่มขึ้น ตอนนั้นพวกเราก็คงจะไม่ถามแค่ว่า 'ขี่ได้ไหม?' แต่จะถามก่อนว่า 'นี่เป็นพาหนะที่อยู่ในระบบหรือเปล่า?'