ทำไมบนถนนเรดโรดที่ฮงแดถึงมีปุ่มสัญญาณฉุกเฉิน SOS เพิ่มขึ้น

ทำไมเรดโรดถึงเป็นถนนที่มีเรื่อง 'ความปลอดภัย' ตามมาพูดถึงเสมอ

ถ้ามองแค่ภายนอก เรดโรดก็ดูเหมือนเป็นแค่ 'ถนนฮิตของฮงแด' ใช่ไหมครับ แต่ถ้ามองในมุมการบริหาร ที่นี่ใกล้เคียงกับ ถนนที่คนมาเยอะมาก มาแบบกะทันหันมาก และไม่ได้มีผู้จัดงานเรียกคนมา มากกว่า ฝูงชนแบบนี้เรียกว่า 'ฝูงชนที่ไม่มีผู้จัด' ซึ่งต่างจากงานอย่างคอนเสิร์ตที่ฝั่งผู้จัดควบคุมเส้นทางการเดินได้ เพราะแบบนี้เลยคาดเดาได้ยากกว่ามากว่าใครจะไปรวมตัวกันที่ไหนและมากแค่ไหน

เรดโรดเป็นแกนทางเดินเท้าที่ติดกับสถานีทางเข้าฮงแดโดยตรง และมีความยาวประมาณ 1.6km ตอนกลางวันมีทั้งนักท่องเที่ยวและนักช้อป ตอนกลางคืนก็มีคนไปคลับ การแสดง และร้านเหล้าปะปนกัน พอถึงช่วงเวลาพิเศษอย่างฮาโลวีนหรือปลายปี คนสัญจรจะอัดแน่นเข้ามาพร้อมกัน ต่างจากย่านการค้าที่กระจายตัวมากกว่าฝั่งซังซู เรดโรดมีโครงสร้างแบบ ฝูงชนขนาดใหญ่จากย่านรอบสถานีถูกดูดเข้ามาในแกนเดียว ทำให้การจัดการความเสี่ยงยากกว่า

และในเกาหลีมีจุดเปลี่ยนที่ทำให้เรื่องนี้อ่อนไหวมากขึ้นด้วย คือ หลังโศกนาฏกรรมอิแทวอนในปี 2022 ย่านคึกคักในโซลเปลี่ยนจากระดับ 'ถ้าเกิดอาชญากรรมแล้วค่อยรับมือ' ไปเป็นแนวทาง 'จัดการล่วงหน้าก่อนที่คนจะมารวมตัวกัน' เพราะแบบนี้ การที่เรดโรดมีปุ่มฉุกเฉินเพิ่มขึ้น จึงไม่ใช่แค่เพิ่มอุปกรณ์ไม่กี่ชิ้น แต่ยังเป็นสัญญาณว่าถนนนี้ตอนนี้ถูกดูแลในฐานะพื้นที่จัดการความปลอดภัยประจำที่สำคัญของโซลด้วย

ถ้าดูจากตัวเลข จะเห็นว่าทำไมเรดโรดถึงเป็นพื้นที่ที่ต้องดูแล

ตัวเลขที่เห็นซ้ำ ๆ จากการค้นข้อมูลก็ประมาณนี้ครับ ความยาวของเรดโรดประมาณ 1.6km และมีรายงานว่าจำนวนฝูงชนสะสมในช่วงบริหารจัดการพิเศษฮาโลวีนอยู่ที่ ประมาณ 12หมื่น คน นอกจากนี้ บางรายงานยังบอกว่าในช่วงแออัดอย่างปลายปีหรือฮาโลวีน อาจมี ฝูงชนระดับหลายหมื่นคน ไหลเข้ามาพร้อมกันในช่วงเวลาสั้น ๆ

แต่ตรงนี้ต้องระวังนิดนึงนะครับ จำนวนคนขึ้นลงสถานี จำนวนผู้มาเยือนสะสมในช่วงเวลาหนึ่ง จำนวนฝูงชน ณ เวลาหนึ่ง และความยาวถนน มีเกณฑ์และหน่วยไม่เหมือนกัน จึงอาจทำให้เข้าใจผิดได้ถ้าเอาไปแสดงเหมือนเปรียบเทียบขนาดกันในกราฟเดียว เพราะงั้น ในบทความนี้เลยใช้ตัวเลขเหล่านี้เป็นแค่หลักฐานอธิบายว่าทำไมพื้นที่นี้ถึงต้องถูกดูแลเป็นประจำ มากกว่าจะใช้เทียบอันดับ

จุดที่เรดโรดต่างจากย่านซังซู

ถ้ากดกระดิ่งฉุกเฉิน จะเกิดอะไรขึ้นจริงๆ

กระดิ่งฉุกเฉินไม่ใช่แค่ 'ปุ่มที่มีเสียง' แต่ใกล้เคียงกับเครื่องมือแจ้งเหตุหน้างานที่เชื่อมกับระบบควบคุมมากกว่า

กระดิ่งฉุกเฉินก็มีหลายแบบ — อะไรเชื่อมต่อกับอะไรอย่างไร

อุปกรณ์ความปลอดภัยเด่นเรื่องไหน และอ่อนเรื่องไหน

นี่คือตัวเลขเกี่ยวกับ CCTV ที่มักถูกอ้างอิงบ่อยในการวิเคราะห์ Meta จากต่างประเทศ จุดสำคัญคือผลต่างกันมากตามสภาพแวดล้อมการติดตั้งและวิธีการใช้งาน และตัวเลขนี้ไม่ได้หมายถึงผลของกระดิ่งฉุกเฉินเพียงอย่างเดียว

ดังนั้น กระดิ่งฉุกเฉินจึงใกล้เคียงกับ 'อุปกรณ์ที่ช่วยให้รับมือช่วงแรกได้เร็วขึ้น' มากกว่า 'อุปกรณ์ที่ป้องกันอาชญากรรม'

พอได้ยินเรื่องกระดิ่งฉุกเฉิน ปกติก็จะสงสัยก่อนเลยว่า 'ถ้าติดตั้งแล้วอาชญากรรมจะลดลงไหม?' ใช่ไหมครับ แต่ถ้าดูงานวิจัย ความจริงซับซ้อนกว่านั้นนิดหน่อย อุปกรณ์อย่าง CCTV หรือกระดิ่งฉุกเฉิน ไม่ได้เป็น อุปกรณ์วิเศษที่หยุดอาชญากรรมได้เองแบบเด็ดขาด แต่เด่นกว่าที่การลดเวลาที่การแจ้งเหตุล่าช้า และช่วยเช็กตำแหน่งได้เร็ว ทำให้เริ่มรับมือได้ไวขึ้น

โดยเฉพาะในที่แบบเรดโรด ที่คนเยอะ เสียงดัง และบอกตำแหน่งของตัวเองได้ยาก ความต่างนี้จะยิ่งชัด แทนที่จะโทร 112 แล้วต้องอธิบายว่า 'ที่นี่คือที่ไหน' การกดกระดิ่งฉุกเฉินให้ศูนย์ควบคุมดูภาพได้ทันที อาจเร็วกว่า พูดอีกแบบคือ ความสำเร็จของกระดิ่งฉุกเฉินไม่ได้ขึ้นอยู่กับตัวปุ่มเองมากที่สุด แต่อยู่ที่ว่า CCTV ศูนย์ควบคุม และระบบส่งกำลังไปที่เกิดเหตุ เชื่อมกันดีแค่ไหน

เพราะงั้น ถ้าหน่วยงานท้องถิ่นอวดแค่จำนวนกระดิ่งฉุกเฉิน จริงๆ ก็อธิบายได้แค่ครึ่งเดียว สำหรับประชาชน สิ่งที่สำคัญกว่าคือ 'กดแล้วมีใครเห็นจริงไหม และมาถึงเร็วแค่ไหน' เหตุผลที่เขตมาโพพูดถึงกระดิ่งฉุกเฉินพร้อมกับการวิเคราะห์ฝูงชนด้วย AI ป้ายไฟ และศูนย์ควบคุมรวมในข่าวนี้ ก็เพราะเรื่องการเชื่อมต่อกันนี่แหละ

เหตุผลที่เขตมาโพรวมกระดิ่งฉุกเฉิน·การวิเคราะห์ฝูงชนด้วย AI·ป้ายไฟไว้ด้วยกัน

อุปกรณ์แต่ละอย่างมีหน้าที่ต่างกัน

โครงสร้างความปลอดภัยในย่านคึกคักของเกาหลี ทำไมถึงแน่นขนาดนี้ได้

อุปกรณ์ความปลอดภัยบนถนนในเกาหลีไม่ได้เกิดขึ้นในวันเดียวค่ะ มันมีการพัฒนาของงานบริหารที่ยาวนานกว่าที่คิดค่ะ

ถ้าคุณเห็นปุ่มฉุกเฉินบนถนน นั่นหมายความว่าเมืองได้เปลี่ยนไปแล้ว

ปุ่มฉุกเฉินจริง ๆ มักติดตั้งมากในห้องน้ำสาธารณะ ลานจอดรถใต้ดิน บริเวณทางเข้า จุดอับสายตาสำหรับคนเดินเท้า และเขตความปลอดภัยสาธารณะแบบสมาร์ตซิตี้ค่ะ ช่วงหลังยังเริ่มติดตั้งในห้องน้ำและบนผนังของบ้านผู้สูงอายุหรือบ้านของคนที่เปราะบางด้านที่อยู่อาศัยด้วยค่ะ เพราะงั้นปุ่มฉุกเฉินจึงไม่ได้เป็นแค่สัญลักษณ์ของ 'ที่ที่มีอาชญากรรมมาก' แต่ใกล้เคียงกับสัญลักษณ์ของ วิธีที่เมืองพยายามตรวจจับความเสี่ยงให้เร็วขึ้น และเชื่อมต่อให้เร็วขึ้น มากกว่าค่ะ

ต่อให้อยู่เกาหลีมานาน เวลาเห็นอุปกรณ์แบบนี้ บางทีก็อาจรู้สึกว่าเยอะเกินไปใช่ไหมคะ แต่ตอนนี้นโยบายเมืองของเกาหลีกำลังค่อย ๆ เปลี่ยนจาก 'ติดอุปกรณ์ให้เยอะ' ไปเป็น 'ทำให้มองเห็นง่าย และกดแล้วเชื่อมต่อได้ทันที' ค่ะ ข่าวปุ่มฉุกเฉิน SOS ของเรดโรดก็อยู่ในกระแสนี้เหมือนกันค่ะ หมายความว่าเขาไม่ได้มองถนนที่มีคนมารวมกันมากเป็นแค่สถานที่คึกคักเท่านั้น แต่เป็น พื้นที่ที่มีทั้งความคึกคักและความเสี่ยงอยู่ด้วยกัน ค่ะ

เพราะงั้นครั้งหน้าถ้าคุณเห็นปุ่มฉุกเฉิน ป้ายไฟ หรือสมาร์ตโพล ที่ฮงแดหรือย่านคึกคัก ก็เข้าใจแบบนี้ได้เลยค่ะ 'อ้อ ที่นี่ไม่ใช่แค่ที่ที่คอยรับมือเมื่อเกิดเหตุ แต่เป็นที่ที่มีการดูแลตั้งแต่ก่อนเกิดเหตุแล้วสินะ' ตอนนี้โครงสร้างความปลอดภัยของเมืองในเกาหลีก็กำลังพัฒนาไปในทิศทางนี้ค่ะ