ทำไมร้านขายยาถึงกลายเป็นคอร์สจำเป็นของการเที่ยวเกาหลี แล้วทำไมนักท่องเที่ยวต่างชาติถึงคลั่ง K-ยา

ร้านขายยากลายเป็นคอร์สท่องเที่ยวแล้วเหรอ? ที่เป็นข่าวก็เพราะแบบนี้

ถ้าอยู่เกาหลีมานาน ร้านขายยาก็จะรู้สึกเหมือนเป็นโครงสร้างพื้นฐานประจำย่านเลยใช่ไหม มีอาการเหมือนจะเป็นหวัดก็แวะ ต้องการพลาสเตอร์ก็แวะ หรือเวลาต้องหาร้านที่เปิดดึกก็เปิดแอปแผนที่หากัน พื้นที่แบบนั้นแหละ แต่ตอนนี้สำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติ ร้านขายยาแห่งนี้กำลังกลายเป็น 'จุดหมายช้อปปิ้งที่ถ้ามาเกาหลีต้องไปให้ได้'

เหตุผลที่ปรากฏการณ์นี้น่าสนใจก็เพราะ มันไม่ใช่กระแสที่เกิดขึ้นแค่เพราะยาถูกเท่านั้น ชาวต่างชาติมองร้านขายยาเกาหลีเป็น 'สถานที่ที่ช่วยแก้ปัญหา' พวกเขามาเพื่อหาสินค้าอย่างยาทาตอนผิวพัง ครีมฟื้นฟูหลังทำหัตถการ หรือแผ่นแปะบรรเทาปวดที่ติดได้ทันที คือมาหา สินค้าที่รู้สึกถึงประสิทธิภาพได้ทันทีในชีวิตประจำวัน

ถ้าเมื่อก่อนสัญลักษณ์ของการช้อปปิ้งท่องเที่ยวในเกาหลีคือร้านปลอดภาษีกับเครื่องสำอาง ตอนนี้ช่องทางที่ใกล้ชีวิตประจำวันกว่ามากอย่าง Olive Young·ไดโซ·ร้านขายยา กำลังเด่นขึ้นมา เพราะงั้นข่าวนี้ไม่ได้จบแค่เรื่อง 'ร้านขายยากำลังฮิต' แต่ต้องอ่านว่าเป็นสัญญาณว่า วิธีที่ชาวต่างชาติบริโภคเกาหลีนั้นกำลังเปลี่ยนไปทั้งแบบเลย

Olive Young ขายกระแส ส่วนร้านขายยาขายทางแก้

ยาประเภท K ที่ชาวต่างชาติซื้อกันบ่อยจริง ๆ มีแบบนี้ค่ะ

ถ้าดูเป็นตัวเลขจะชัดขึ้นอีก: ธุรกรรมที่เกี่ยวกับการแพทย์ของชาวต่างชาติเพิ่มเกือบ 5เท่า

นี่คือแนวโน้มที่แสดงให้เห็นว่าการใช้จ่ายของนักท่องเที่ยวเกี่ยวกับการแพทย์·ร้านขายยาโตเร็วแค่ไหนค่ะ

ทำไมหลังจาก K-บิวตี้ถึงเป็น K-ยา

ตอนแรกคือเครื่องสำอางเกาหลีค่ะ แพ็กเกจน่ารัก ราคาเหมาะสม และมีสินค้าใหม่ออกมาเร็ว สำหรับชาวต่างชาติเลยกลายเป็น 'การช้อปปิ้งที่สนุก' แต่พอเวลาผ่านไป เกณฑ์ในการซื้อก็เปลี่ยนไปนิดหน่อย ตอนนี้คนเริ่มถามมากขึ้นว่า ไม่ใช่แค่ 'ดูสวยไหม' แต่ 'ได้ผลจริงไหม'

การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ได้แปลว่า K-บิวตี้อ่อนลงนะคะ ตรงกันข้ามเลย คือความน่าเชื่อถือที่ K-บิวตี้สร้างไว้ได้ขยายไปในด้านที่ลึกขึ้น ก่อนหน้านี้ก็มีวัฒนธรรมที่ทำผลิตภัณฑ์ตามประเภทผิวได้ดี คุณภาพดีเมื่อเทียบกับราคา และอธิบายฟังก์ชันแบบละเอียดอยู่แล้วใช่ไหมคะ ความเชื่อถือนั้นเลยต่อเนื่องไปถึงสินค้าร้านขายยา เดอร์มา คอสเมติก และยาสามัญ (ยาที่ซื้อได้โดยไม่ต้องมีใบสั่งยา (cheobangjeon))

เพราะแบบนี้ ถ้าดูการใช้จ่ายของชาวต่างชาติช่วงนี้ จะรู้สึกชัดว่ากำลังย้ายจาก 'การซื้อเพื่อแต่งสวย' ไปเป็น 'การซื้อเพื่อดูแล' พูดง่าย ๆ คือ แทนที่จะซื้อลิปสติกสีเพิ่มอีกแท่ง ก็เลือกครีมลดรอยแดงหรือขี้ผึ้งทาแผลเป็นแทน นี่ก็หมายความว่าทิศทางกำลังเปลี่ยนจากของที่ระลึกสำหรับนักท่องเที่ยว ไปเป็น ของใช้จริงที่หลังจากนี้ก็ยังใช้ต่อได้ ด้วยค่ะ

แค่ดูการส่งออกอุตสาหกรรมสุขภาพก็เห็นแนวโน้มได้ค่ะ

ถ้าดูขนาดการส่งออกอุตสาหกรรมสุขภาพของเกาหลีในปี 2024 จะเห็นได้ว่าเครื่องสำอางและยาต่างก็เติบโตไปด้วยกันค่ะ

เครื่องสำอางฟังก์ชันกับยาสามัญ ต่างกันยังไง ทำไมถึงงงกันง่าย

กว่าคนจะเชื่อยาของเกาหลี ต้องใช้เวลานานกว่าที่คิด

ความเชื่อใจที่ชาวต่างชาติรู้สึกวันนี้ในร้านขายยาแถวมย็องดง ไม่ได้เกิดขึ้นในวันเดียวหรอก

ที่ชาวต่างชาติเชื่อร้านขายยาเกาหลี ไม่ใช่แค่เรื่องบรรยากาศเท่านั้น

เวลาพูดว่าชาวต่างชาติเชื่อร้านขายยาเกาหลี มันไม่ใช่แค่เพราะร้านสะอาดอย่างเดียว ถ้าดูให้ลึกลงไป จะมีอยู่ 4 ชั้นที่ซ้อนกันคือ ระบบ, พื้นที่, สินค้า, วัฒนธรรม

ถ้ามองด้านระบบก่อน ก็มีการควบคุมคุณภาพของหน่วยงานความปลอดภัยอาหารและยา และมาตรฐานการผลิตอย่าง GMP เป็นฐานรองรับ ในมิติของพื้นที่ ร้านขายยาเกาหลีอยู่ใกล้แหล่งอยู่อาศัย เข้าถึงง่าย ค่อนข้างเป็นระเบียบ และในแหล่งท่องเที่ยวยังมีป้ายหลายภาษาอีกด้วย ในมิติของสินค้า ก็มีสินค้าสำหรับร้านขายยาโดยเฉพาะหรือสินค้าฟังก์ชันที่มีพื้นฐานเป็นยา ซึ่งไม่มีใน Olive Young และสุดท้ายในมิติของวัฒนธรรม SNS ก็ช่วยกระจายลิสต์ว่า 'อันนี้ต้องซื้อที่เกาหลี' ทำให้ความเชื่อใจแพร่เร็วขึ้น

ที่น่าสนใจก็คือ ทั้ง 4 อย่างนี้ไม่ได้แยกจากกันเลย ระบบเป็นฐานของคุณภาพ พื้นที่ช่วยเพิ่มการเข้าถึง สินค้าทำให้คนรู้สึกถึงผลลัพธ์จริง และวัฒนธรรมก็สร้างการบอกต่อ เพราะงั้นในมุมของชาวต่างชาติ ร้านขายยาเกาหลีเลยไม่ได้ดูเป็นแค่ร้านขายของ แต่เหมือนเป็น สถานที่ที่ถูกออกแบบให้สร้างความเชื่อใจอย่างเป็นระบบ นั่นเอง

ทำไมในเกาหลีถึงดูเหมือนซื้อยาได้ง่ายกว่า: เปรียบเทียบ 4 ประเทศ

ทำไมต้องเป็นเมียงดง: กระแสร้านขายยาโตขึ้นบนเส้นทางท่องเที่ยว

ปรากฏการณ์นี้ไม่ได้เกิดเหมือนกันทุกแห่งในร้านขายยาทั่วประเทศนะ จุดสำคัญคือ เส้นทางการท่องเที่ยว เมียงดงเดิมก็เป็นย่านช้อปปิ้งที่ชาวต่างชาติมารวมตัวกันมากที่สุดอยู่แล้ว และมีช่องทางการใช้จ่ายในชีวิตประจำวันอย่างดิวตี้ฟรี·Olive Young·ไดโซะ·ร้านอาหารข้างทางรวมอยู่แล้ว ร้านขายยาก็เลยเข้ามาอยู่ในเส้นทางนั้นอย่างธรรมชาติ

โดยเฉพาะร้านขายยาในเมียงดงต่างจากร้านขายยาทั่วไปในย่านชุมชนนิดหน่อย เขาวางยาทาแผลฟื้นฟู, ยารักษาสิว, แผ่นแปะ, อาหารสุขภาพที่ชาวต่างชาตินิยมไว้ด้านหน้า และหลายแห่งก็มักจัดวางตาม 'ปัญหาผิว' หรือ 'การใช้งาน' มากกว่าการแบ่งตามฤทธิ์ยา พูดง่ายๆ คือ ร้านขายยาดูคล้ายร้าน H&B แต่ให้ภาพลักษณ์ที่เป็นมืออาชีพมากกว่า และกำลังเปลี่ยนไปแบบนั้น

เพราะงั้นเมียงดงไม่ได้เป็นแค่ที่ที่มีร้านขายยาเยอะ แต่เป็นที่ที่ร้านขายยาถูกแปลงเป็นสินค้าท่องเที่ยวได้ง่ายที่สุด แม้จะเริ่มมีสัญญาณว่าจะกระจายไปยังแหล่งท่องเที่ยวอื่นอย่างฮงแด, กังนัม, ซ็องซู, ปูซาน แต่ก็ไม่ได้เกิดได้ทุกที่ และดูเหมือนว่าจะโตขึ้นก่อนในย่านการค้าที่มีทั้งคนต่างชาติเดินผ่านเยอะ การคืนภาษีทันที การจ่ายเงินง่าย และการบริการหลายภาษามาประกอบกัน

ร้านขายยากลายมาอยู่กลางการใช้จ่ายด้านการแพทย์ของชาวต่างชาติ

เพราะไม่ใช่ตัวเลขที่ใช้เกณฑ์เดียวกัน เลยไม่ควรเอาขนาดมาเทียบตรงๆ แต่ควรดูเป็นตัวชี้วัดเสริมว่าแรงดึงเข้าร้านขายยาแรงแค่ไหน

ไม่ใช่แค่ปรากฏการณ์ของเมียงดง แต่ก็ไม่ได้เกิดขึ้นได้ทุกที่

ยุคถัดจากดิวตี้ฟรี? ช่องทางช้อปปิ้งของนักท่องเที่ยวกำลังเปลี่ยนแบบนี้

แล้วกระแส K-ยา จะอยู่อีกนานไหม

ฉันคิดว่ากระแสนี้คงไม่จบลงแบบเป็นแฟชั่นสั้น ๆ แน่นอนค่ะ เพราะกระแสร้านขายยาไม่ได้เกิดขึ้นแค่จากมีมใน SNS อย่างเดียว แต่เป็นผลจากความเชื่อมั่นต่อ K-บิวตี้ การเปลี่ยนแปลงของย่านท่องเที่ยว การขยายตัวของการบริโภคด้านเวลเนส และการเข้าถึงร้านขายยาในเกาหลีที่ง่าย ทั้งหมดมาเจอกันพร้อมกัน การเปลี่ยนแบบนี้ปกติไม่หายไปง่าย ๆ เหมือนเทรนด์แค่ฤดูกาลเดียวหรอกค่ะ

แต่ถ้าจะอยู่นาน ก็มีเงื่อนไขนะคะ ยิ่งขายยาเหมือนเป็นสินค้าท่องเที่ยวมากขึ้น ปัญหาการซื้อกลับไปทั้งที่ยังไม่เข้าใจวิธีใช้ให้ดีก็อาจมากขึ้นได้ โดยเฉพาะยาทั่วไป ไม่ใช่ของที่มองเบา ๆ ได้แค่เพราะว่า 'ซื้อได้โดยไม่ต้องมี ใบสั่งยา (cheobangjeon)' การแนะนำการใช้ยาเป็นหลายภาษา ข้อมูลแยกตามชนิดสินค้า และคุณภาพการปรึกษากับเภสัชกร ต้องดีขึ้นไปพร้อมกัน ถึงจะทำให้ ความเชื่อมั่นชนะกระแส และอยู่ได้นาน

สุดท้ายแล้ว ความหมายจริงของกระแส K-ยา คือมุมมองที่ชาวต่างชาติมองเกาหลีเปลี่ยนไปแล้วค่ะ ไม่ได้เป็นประเทศที่มีแต่ของสวย ๆ ให้ซื้อกลับอย่างเดียว แต่เริ่มถูกมองว่าเป็นประเทศที่ดูแลร่างกายและแก้ปัญหาได้แบบใช้จริงด้วย เพราะงั้นกระแสร้านขายยาที่มย็องดง ถึงจะดูเหมือนเป็นภาพเล็ก ๆ แต่จริง ๆ แล้วอาจเป็นภาพที่แสดงฉากต่อไปของการท่องเที่ยวเกาหลีก็ได้