Ang gobyerno at parlamento ng Korea ay gustong iugnay ang Araw ng Paggawa sa listahan ng mga pista opisyal, kaya nagkaroon ng kalituhan sa field. Lalo na ang mga negosyo na hirap magpahinga tulad ng mga convenience store, restawran, at supermarket ay sensitibo ang reaksyon dahil tataas nang malaki ang gastos sa sahod kung magbubukas sa Araw ng Paggawa. Hanggang ngayon, ang Araw ng Paggawa sa Korea ay isang bayad na holiday na garantisado ng hiwalay na batas, kaya maraming naniniwala na hindi ito maaaring ilipat sa ibang araw tulad ng karaniwang pista opisyal. Kapag nagtrabaho sa araw na iyon, may dagdag na bayad – karaniwang 2.5 beses ng orasang sahod. Pero hindi pa malinaw kung kapag isinama ito sa listahan ng pista opisyal ay pwede nang palitan ang araw, o kung kailangan pa rin itong protektahan nang hiwalay dahil sa orihinal na layunin nito. Sinasabi ng artikulo na hindi lang ito tungkol sa pagkuha ng isang araw na pahinga pa. Nagsasama ito ng legal na katangian ng Araw ng Paggawa, ang simbolikong kahulugan nito, at ang totoong pasanin sa gastos ng mga maliliit na negosyante.
원문 보기Araw ng Paggawa, bakit mas komplikado ito kaysa pulang araw sa kalendaryo
Kung kalendaryo lang ang titingnan, parang simpleng usapan lang ito. Madaling isipin na kapag pulang araw, pahinga, at kapag nagtrabaho ka, mas malaki ang bayad. Pero mas buhol pa ang Araw ng Paggawa kaysa rito. Simple lang ang dahilan. Dahil ang araw na ito ay hindi lang basta ‘pampublikong holiday’, kundi dating bayad na araw ng pahinga na hiwalay na pinoprotektahan ng sariling batas.
Kaya para maintindihan ang Araw ng Paggawa, kailangan munang baguhin ang tanong. Hindi ‘pulang araw ba ito?’ kundi sa anong batas ito naging araw ng pahinga, kanino ito naaangkop, at puwede ba itong ilipat para sa pahinga sa ibang araw. Kahit parehong Mayo 1, magkaiba ang karapatang nararamdaman ng mga kawani ng gobyerno, empleyado sa malalaking kompanya, part-timer sa convenience store, at empleyado sa tindahang may 4 o mas kaunting tao, at iyan ang dahilan.
Ito mismo ang dahilan kung bakit nabahala ang maliliit na negosyante sa orihinal na artikulo. Kapag naiugnay ang Araw ng Paggawa sa sistema ng pampublikong holiday, muling bubukas ang tanong na ‘Kung ganoon, puwede ba itong palitan o hindi?’ Pero ang Araw ng Paggawa ay hindi lang simpleng araw na walang pasok, kundi araw na may simbolo ng kilusang paggawa, kaya may pagkakataong nagbabanggaan ang legal na paliwanag at ang simbolo nito.
Ang Araw ng Paggawa ay tradisyonal na may legal na pinagmulan na iba sa karaniwang pampublikong holiday.
Ang ‘substitute public holiday’ at ‘holiday substitution’ ay hindi magkaparehong salita.
Ang 2.5beses ng orasang sahod ay hindi bilang na awtomatikong naaangkop sa lahat ng kaso.
May bayad na araw ng pahinga·pampublikong holiday·kapalit na pampublikong holiday·pagpapalit ng araw ng pahinga, magkapareho man ang pangalan, pero lubos na magkaiba
| Konsepto | Sa madaling salita | Sino ang nagtatakda | Epekto sa empleyado |
|---|---|---|---|
| Bayad na araw ng pahinga | Araw ng pahinga na may bayad kahit hindi pumasok | Batas o patakaran sa trabaho at kolektibong kasunduan | May sahod ka kahit hindi ka pumasok |
| Pampublikong holiday | Opisyal na araw ng pahinga na itinakda ng estado | Patakaran sa mga pampublikong holiday ng mga tanggapan ng gobyerno | Sa mga pribadong lugar ng trabaho na may 5 o higit pang tao, sa prinsipyo ay nagiging bayad na araw ng pahinga ito |
| Substitute public holiday | Araw ng pahinga na bagong ginawa ng batas kapalit ng nagpatong na pampublikong holiday | Batas at atas pampanguluhan | Nagkakaroon ng isa pang opisyal na holiday |
| Holiday substitution | Pagpapalit ng kompanya sa orihinal na araw ng pahinga at araw ng trabaho | Lugar ng trabaho + nakasulat na kasunduan sa kinatawan ng manggagawa | Kung legal, puwedeng maging araw ng trabaho ang orihinal na araw ng pahinga |
Paano naging hindi lang basta araw ng pahinga ang Mayo 1
Ang Araw ng Paggawa ay hindi talaga nagsimula sa ideyang ‘magpahinga tayo ng isang araw.’ Nagsimula ito sa ideyang ‘magtrabaho tayo nang may dignidad bilang tao.’
Hakbang 1: 1886, nagsimula ang kilusan para sa 8 oras na trabaho
Sa Chicago, Amerika, nagsagawa ng pangkalahatang welga ang mga manggagawa habang humihiling na ‘8 oras lang ang trabaho sa isang araw.’ Ang simula ng Araw ng Paggawa ay hindi bakasyon kundi kahilingan sa karapatang bawasan ang oras ng trabaho nang makatao.
Hakbang 2: 1889~1890, naging pandaigdigang May Day ang Mayo 1
Nang itakda ng Ikalawang Internasyonal ang Mayo 1 bilang Pandaigdigang Araw ng mga Manggagawa, naging simbolo ang petsang ito ng pagkakaisa ng mga manggagawa sa buong mundo. Kaya ang Mayo 1 ay naging araw na bago pa ang marka sa kalendaryo, alaalang pangkasaysayan muna ang naiisip.
Hakbang 3: 1923, pumasok din sa Korea ang tradisyon ng May Day
Nang magdaos ang Samahan ng mga Manggagawa ng Joseon ng kaganapan tuwing Mayo 1, nabuo rin sa Korea ang tradisyon ng Araw ng Paggawa. Ibig sabihin, ang araw na ito ay hindi sistemang biglang lumitaw kamakailan, kundi araw na may alaala na umaabot hanggang panahon ng kolonyalismo.
Hakbang 4: 1963, gumawa ang Korea ng hiwalay na batas para sa ‘Araw ng mga Manggagawa’
Ang kawili-wili ay hindi pala Mayo 1 sa simula. Gumawa ang Korea ng hiwalay na batas noong 1963 at itinakda ang 3월 10일 bilang Araw ng mga Manggagawa, at gusto itong gawing may bayad na araw ng pahinga. Ibig sabihin, nagsimula ito sa ibang landas kaysa sa karaniwang pampublikong holiday.
Hakbang 5: pagkatapos, ibinalik ulit ito sa Mayo 1
Dahil sa tradisyon ng pandaigdigang Araw ng Paggawa at sa pagtingin ng mga manggagawa sa loob ng bansa, ibinalik muli ang petsa sa Mayo 1. Pareho na ang petsa, pero ang legal na ugat nito ay nanatili pa rin sa ‘hiwalay na batas.’
Hakbang 6: mas malalim ang usapan ngayon kaysa sa pangalan
Ang usapin ngayon ay hindi lang simpleng kung ‘Araw ng mga Manggagawa’ ba ito o ‘Araw ng Paggawa.’ Ang mahalaga ay kung maaari ba itong tratuhin tulad ng karaniwang pampublikong holiday, o kung kailangan ba itong hiwalay na protektahan dahil sa orihinal nitong layunin.
Ano ang kaibahan ng Araw ng Paggawa sa karaniwang pampublikong holiday
| Item | Araw ng Paggawa | Karaniwang pampublikong holiday |
|---|---|---|
| Legal na batayan | Hiwalay na batas tungkol sa pagtatatag ng Araw ng Paggawa | Mga tuntunin tungkol sa mga pampublikong holiday ng mga tanggapan ng pamahalaan |
| Pangunahing katangian | May bayad na araw ng pahinga na garantisado para sa manggagawa | Opisyal na pampublikong holiday na itinakda ng estado |
| Makasaysayang kahulugan | Simbolo ng pandaigdigang May Day at kilusang paggawa | Nakatuon sa pambansang araw·mga pista opisyal·mga araw ng paggunita |
| Paglalapat sa mga kawani ng gobyerno | Sa tradisyon, hindi ito naipatupad nang pareho | Direktang ipinapatupad sa mga tanggapan ng pamahalaan |
| Pribadong lugar ng trabaho na may 5 o higit pang tao | Garantisado bilang may bayad na araw ng pahinga | Garantisado bilang may bayad na araw ng pahinga |
| Usapin ng pagpapalit sa ibang araw | Sa prinsipyo, mas pinagtatalunan ito at mas limitado | Mas malinaw ang balangkas ng talakayan tungkol sa pagpapalit ng araw ng pahinga·kapalit na pampublikong holiday |
Ganito pinalawak ang paglalapat ng bayad na pampublikong holiday sa mga pribadong kumpanya
Ang paglalapat ng may bayad na araw ng pahinga para sa mga pampublikong holiday sa mga pribadong kumpanya ay unti-unting pinalawak mula 2020.
Bakit may taong tumatanggap ng 2.5 beses, at may taong hindi
Ang numerong pinaka-kapansin-pansin sa artikulo ay ‘orasang sahod na 2.5 beses’. Pero hindi ito parang mahiwagang nakapirming pormula, kundi isang paraan ng pagsabi kapag nagsasabay ang 100% bayad na holiday + 150% dagdag na bayad para sa pagtatrabaho sa holiday. Sa madaling sabi, idinadagdag ang ‘pera na dapat mong matanggap kahit nagpapahinga ka’ at ang ‘bayad sa pagpasok at pagtatrabaho sa araw ng pahinga’.
Ang unang batayan dito ay kung buwanang sahod ba o orasang sahod. Sa buwanang sahod, madalas na kasama na sa mismong sahod ang bayad para sa Labor Day na bayad na holiday, kaya kapag nagtrabaho ka, kinukuwenta ito bilang dagdag na allowance. Sa kabilang banda, sa orasang sahod o arawang sahod, kailangang hiwalay na ibigay ang isang araw na bayad na holiday allowance kahit magpahinga, kaya kapag nagtrabaho ka, mas mukhang ‘2.5 beses’ ang dating nito.
Ang ikalawang batayan ay kung negosyo ba ito na may 5 tao pataas o hindi. Sa mga negosyo na may 5 tao pataas, naaangkop ang tuntunin ng dagdag na bayad para sa holiday work ayon sa Labor Standards Act, pero sa mga wala pang 5 tao, maaaring iba ang paglalapat ng 50% na dagdag na istruktura. Kaya kahit pareho kayong nagtrabaho ng 8 oras sa Mayo 1, may taong mas malaki ang matatanggap, at may taong mas mababa kaysa sa inaasahan.
Madalas itong lumalabas sa paliwanag tungkol sa orasang sahod·arawang sahod at mga negosyong may 5 tao pataas.
Sa buwanang sahod, puwedeng mag-iba ang nakikitang numero dahil kasama na ang bahagi ng bayad na holiday.
Para sa totoong pag-check, mahalagang tingnan sa payslip nang hiwalay ang batayang sahod at dagdag na allowance.
Nag-iiba ang kuwenta ayon sa buwanang sahod, orasang sahod, at laki ng negosyo
| uri | kapag nagpapahinga | kapag nagtrabaho sa Labor Day | mahalagang punto |
|---|---|---|---|
| buwanang sahod·5 tao pataas | parehong buwanang sahod | buwanang sahod + dagdag para sa holiday work | Madalas na kasama na sa buwanang sahod ang bayad na holiday |
| orasang sahod·5 tao pataas | ibinibigay ang isang araw na bayad na holiday allowance | 100% bayad na holiday + 100% bayad sa trabaho + 50% dagdag | kaya madalas itong tawaging ‘2.5 beses’ |
| buwanang sahod·kulang sa 5 tao | ibinibigay ayon sa buwanang sahod o napagkasunduang batayan | maaaring mas simple ang dagdag na bayad kaysa sa may 5 tao pataas | maaaring iba ang paglalapat ng tuntunin sa 50% dagdag para sa holiday work |
| orasang sahod·kulang sa 5 tao | ibinibigay ang isang araw na bayad na holiday allowance | nakatuon sa bayad na holiday at bayad sa trabaho | puwedeng mali kung iisipin na ‘siguradong 2.5 beses’ ito |
Kapag ikinabit ang Araw ng Paggawa sa sistema ng pampublikong holiday, posible ba talagang ilipat ang pahinga sa ibang araw?
Mula rito, nagsisimula na talaga ang usapin ng interpretasyon ng batas. Sa unang tingin, puwedeng isipin na ‘kung iuugnay ito sa sistema ng pampublikong holiday, puwede na rin itong tratuhin tulad ng ibang pampublikong holiday, di ba?’ Pero ang Labor Day ay orihinal na araw na bayad na holiday na ayon na sa hiwalay na batas, kaya kahit magbago ang kaugnay na batas, mahirap agad sabihing ganap nang pareho ang legal na katangian nito.
May mga prinsipyong madalas lumalabas kapag nagbabasa ng batas. Gaya ng mas inuuna ang mas mataas na batas, mas inuuna ang mas bagong batas, at mas inuuna ang espesyal na batas. Pero sa totoong interpretasyon, hindi ito kasing linaw ng matematika. Kailangang tingnan nang magkasama kung hanggang saan ang inuuna ng espesyal na batas na nagtatakda sa Labor Day, hanggang saan nagsasabay ang mga tuntunin sa pampublikong holiday, at ano ang layunin ng paggawa ng batas.
Kaya ang mahalagang punto ngayon ay hindi isang linyang ‘puwede/hindi puwede’, kundi ang pagtingin sa kung aling mga salita sa batas ang magbabago at paano ito magbabago. Hindi pa saradong usapin kung ang paglalagay o pag-uugnay sa Labor Day sa sistema ng pampublikong holiday ay awtomatikong magpapahintulot sa holiday substitution, at iyan mismo ang dahilan kung bakit hindi ito madaling matiyak ng Ministri ng Pagtatrabaho at Paggawa dahil sa masalimuot na ugnayan ng mga tuntunin.
Ang ‘nakaugnay sa sistema ng pampublikong holiday = siguradong puwedeng kapalit na pampublikong holiday’ ay hindi tama.
Magkaibang-magkaiba ang legal na katangian ng ‘kapalit na pampublikong holiday’ at ‘pagpapalit ng holiday’.
Para sa huling pasya, kailangang tingnan nang magkasama ang aktuwal na binagong probisyon at ang administratibong interpretasyon.
Bakit lalo na sensitibo ang convenience store, kainan, at mart?
| Uri ng negosyo | Bakit mahirap magpahinga | Dagok ng gastos sa Araw ng Paggawa | Pagtugon sa aktuwal na lugar |
|---|---|---|---|
| Convenience store | Mahabang oras ng operasyon, demand sa madaling-araw, at hindi kalakihan ang kita bawat tindahan | Ang gastos sa pasahod ng part-time ay agad naaapekto sa tubo at lugi | Ang may-ari mismo ang pumapasok o inaayos ulit ang iskedyul ng trabaho |
| Kainan | Mahirap palampasin ang peak ng tanghalian at hapunan | Madalas na sabay ang bayad sa holiday + gastos sa kapalit na tauhan | Minsan pinupunan ito ng trabaho ng pamilya o binabawasan ang oras ng operasyon |
| Mart | Maraming tauhan ang kailangan nang sabay-sabay | Kahit pareho ang dagdag na rate, mas malaki ang pagtaas ng kabuuang gastos sa pasahod | Dinadagdagan ang mga tauhan sa palitan o inaayos ang iskedyul ng promosyon |
Sa huli, ang debateng ito ay hindi tungkol sa araw ng pahinga kundi sa tanong na ‘paano natin gugunitain ang paggawa?’
Sa simula, karaniwan talagang tinatanong ng lahat, ‘Kaya ba holiday ito o hindi?’ Pero kapag sinuri nang kaunti, ang usapin tungkol sa Araw ng Paggawa ay hindi simpleng problema ng pag-aayos ng araw ng pahinga. Mas malapit ito sa tanong na sa anong paraan kikilalanin ng estado ang paggawa, at kung puwede bang ilipat ang alaalang iyon sa ibang araw.
Nakakainteres ito dahil ang Araw ng Paggawa sa Korea ay hindi maayos na nakaayos tulad ng ibang pampublikong holiday. Ang simbolo ng internasyonal na May Day, ang kasaysayan ng kilusang paggawa sa Korea, ang mga tuntunin sa sahod ng pribadong negosyo, at ang totoong gastos na hinaharap ng maliliit na negosyante ay sabay-sabay na nasa iisang petsa. Kaya hindi sapat na tumingin lang sa isang batas; makikita lang ang buong larawan kapag pinagsama ang kasaysayan at ang aktuwal na sitwasyon.
Sa pananaw ng mambabasa, ganito mo ito puwedeng tandaan. Ang Araw ng Paggawa ay hindi ‘pulang araw’ kundi ‘araw na mahalaga ang dahilan kung bakit nagpapahinga’. Kaya kahit magbago pa ang batas sa hinaharap, ang talagang dapat tingnan ay hindi lang isang petsa kundi kung paano muling idinisenyo ang kahulugan at mga karapatan ng araw na iyon.
Kahit mukhang tulad ng karaniwang pampublikong holiday ang Araw ng Paggawa, mas komplikado ang interpretasyon nito dahil iba ang legal na pinagmulan at simbolikong kahulugan nito.
Ang ‘oras-oras na sahod na 2.5beses’ ay resulta na lumalabas sa mga partikular na kondisyon, hindi pormulang awtomatikong naaangkop sa lahat ng manggagawa.
Ang dulo ng debateng ito ay hindi pag-aayos ng araw ng pahinga kundi hanggang saan poprotektahan ng sistema ang kahulugan ng paggawa.
Tutulungan ka naming malaman kung paano mamuhay sa Korea
Pakiusap na mahalin ninyo nang marami ang gltr life